паскорванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова паскорванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	паско́рванне мн. паско́рванні
Родны каго? чаго?	паско́рвання мн. паско́рванняў
Давальны каму? чаму?	паско́рванню мн. паско́рванням
Вінавальны каго? што?	паско́рванне мн. паско́рванні
Творны кім? чым?	паско́рваннем мн. паско́рваннямі
Месны у кім? у чым?	паско́рванні мн. паско́рваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Няма смачнейшай вадзіцы, як з роднай крыніцы.

— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!

paskorvannie — беларуская лацінка

Слова паскорванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: