паскрэбванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова паскрэбванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	паскрэ́бванне мн. паскрэ́бванні
Родны каго? чаго?	паскрэ́бвання мн. паскрэ́бванняў
Давальны каму? чаму?	паскрэ́бванню мн. паскрэ́бванням
Вінавальны каго? што?	паскрэ́бванне мн. паскрэ́бванні
Творны кім? чым?	паскрэ́бваннем мн. паскрэ́бваннямі
Месны у кім? у чым?	паскрэ́бванні мн. паскрэ́бваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

хадзі́ць як дунду́к — пра насупленага, няскладнага, непаваротлівага чалавека

хто такі дундук?

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

paskrebvannie — беларуская лацінка

Слова паскрэбванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: