пасолка

гэта

— жан. да пасол

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова пасолка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пасо́лка мн. пасо́лкі
Родны каго? чаго?	пасо́лкі мн. пасо́лак
Давальны каму? чаму?	пасо́лцы мн. пасо́лкам
Вінавальны каго? што?	пасо́лку мн. пасо́лак
Творны кім? чым?	пасо́лкай, пасо́лкаю мн. пасо́лкамі
Месны у кім? у чым?	пасо́лцы мн. пасо́лках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

У шпіталі.
ПАЦЫЕНТ: Як часта людзі паміраюць падчас аперацыі?
ХІРУРГ: Толькі адзін раз.

pasolka — беларуская лацінка

Слова пасолка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: