аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова патарчачынка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
патарча́чынка мн. патарча́чынкі |
| Родны каго? чаго? |
патарча́чынкі мн. патарча́чынак |
| Давальны каму? чаму? |
патарча́чынцы мн. патарча́чынкам |
| Вінавальны каго? што? |
патарча́чынку мн. патарча́чынкі |
| Творны кім? чым? |
патарча́чынкай, патарча́чынкаю мн. патарча́чынкамі |
| Месны у кім? у чым? |
патарча́чынцы мн. патарча́чынках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Каб не смяяліся ды не цешыліся, дык даўно б павесіліся.
нечаканае:
даць петуха ‘вітацца ці развітвацца з кім-н.’, ‘цвёрда абяцаць што-н.’ і інш. (ужыванне выразу суправаджаецца поціскам рукі)
patarčačynka — беларуская лацінка
Слова патарчачынка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік патарчачынка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове патасоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› патарча́ка (9)
(10) часначы́нка ‹
› патарча́ць (9)
(7) пачы́нка ‹
› патарча́чына (11)
(8) асачы́нка ‹
› патасава́ны (10)
(8) лагчы́нка ‹
› патасава́ны (10)
(10) я́лавічынка ‹
› патасава́ць (10)
(7) лічы́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.