патлумляльнік

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова патлумляльнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	патлумляльнік мн. патлумляльнікі
Родны каго? чаго?	патлумляльніка мн. патлумляльнікаў
Давальны каму? чаму?	патлумляльніку мн. патлумляльнікам
Вінавальны каго? што?	патлумляльнік мн. патлумляльнікі
Творны кім? чым?	патлумляльнікам мн. патлумляльнікамі
Месны у кім? у чым?	патлумляльніку мн. патлумляльніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Твая бяда — твая нуда.
Не маё гарыць — не мне тушыць.
То не мая кароўка ўгрузла.

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

patlumliaĺnik — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА