аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова патончанасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пато́нчанасць мн. пато́нчанасці |
| Родны каго? чаго? |
пато́нчанасці мн. пато́нчанасцяў, пато́нчанасцей |
| Давальны каму? чаму? |
пато́нчанасці мн. пато́нчанасцям |
| Вінавальны каго? што? |
пато́нчанасць мн. пато́нчанасці |
| Творны кім? чым? |
пато́нчанасцю мн. пато́нчанасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
пато́нчанасці мн. пато́нчанасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не чыні другому таго, што табе не міла.
Беларусы не імперцы.
ТАК, АЛЕ… дзяржаву назвалі ВЯЛІКАЕ Княства Літоўскае.
Беларусы талерантныя.
ТАК, АЛЕ… паспрабуй сказаць суседзям, што геі таксама людзі.
«Хавайся ў бульбу».
ТАК, АЛЕ… колькі разоў вы хаваліся ў бульбу?
patončanasć — беларуская лацінка
Слова патончанасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік патончанасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове патончванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пато́мны (7)
(14) незако́нчанасць ‹
› пато́мства (9)
(11) ско́нчанасць ‹
› пато́нчана (9)
(13) няско́нчанасць ‹
› пато́нчаны (9)
(14) знеахво́чанасць ‹
› пато́нчаны (9)
(14) замарко́чанасць ‹
› пато́нчаны (9)
(13) забало́чанасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.