аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова абліванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абліва́нне мн. абліва́нні |
| Родны каго? чаго? |
абліва́ння мн. абліва́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
абліва́нню мн. абліва́нням |
| Вінавальны каго? што? |
абліва́нне мн. абліва́нні |
| Творны кім? чым? |
абліва́ннем мн. абліва́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
абліва́нні мн. абліва́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абяцанкі-цацанкі, а дурню радасць.
Дасць на лета, але не на гэта.
Бабуля паспрачалася з Ціханам, што ён не з'есць 26 пельменяў. Спрачаліся на прыбіранне ў кватэры. І вось Ціхан даядае 25-ы пельмень і разумее, што 26-га ў талерцы няма. Гэта ўсё, што трэба ведаць пра заключэнне дагавораў.
ablivannie — беларуская лацінка
Слова абліванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абліванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абліваха + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аблё́тваць (9)
(9) паліва́нне ‹
› аблё́тны (7)
(11) пераліва́нне ‹
› аблздра́ў (8)
(10) праліва́нне ‹
› абліва́ны (8)
(12) зава́бліванне ‹
› абліва́ха (8)
(14) перава́бліванне ‹
› абліва́цца (9)
(13) прыва́бліванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.