паўвядра

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова паўвядра
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	паўвядро́ мн. —
Родны каго? чаго?	паўвядра́ мн. —
Давальны каму? чаму?	паўвядру́ мн. —
Вінавальны каго? што?	паўвядра́ мн. —
Творны кім? чым?	паўвядро́м мн. —
Месны у кім? у чым?	паўвядры́ мн. —
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Скажыце, калі я пайду па гэтай вуліцы, там будзе вакзал?
— Ведаеце, ён там будзе, нават калі вы туды не пойдзеце.

paŭviadra — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА