паўлонне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова паўлонне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	паўло́нне мн. паўло́нні
Родны каго? чаго?	паўло́ння мн. паўло́нняў
Давальны каму? чаму?	паўло́нню мн. паўло́нням
Вінавальны каго? што?	паўло́нне мн. паўло́нні
Творны кім? чым?	паўло́ннем мн. паўло́ннямі
Месны у кім? у чым?	паўло́нні мн. паўло́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— У Чужых ёсць facehugger — гэта тварацап. А ці ёсць сракацап?
— Ёсць. Гэта я.

paŭlonnie — беларуская лацінка

Слова паўлонне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: