мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
апендыкуля́рыя — назоўнік апендыцы́тны — прыметнік
канцэпт

апендыцыт

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова апендыцыт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 апендыцы́т

мн.  апендыцы́ты
Родны
каго? чаго?		 апендыцы́ту

мн.  апендыцы́таў
Давальны
каму? чаму?		 апендыцы́ту

мн.  апендыцы́там
Вінавальны
каго? што?		 апендыцы́т

мн.  апендыцы́ты
Творны
кім? чым?		 апендыцы́там

мн.  апендыцы́тамі
Месны
у кім? у чым?		 апендыцы́це

мн.  апендыцы́тах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Смоўж паўзе, пачаканку вязе.

што б гэта ні значыла

— Памятаеш, ты ўчора купіў бульбу? Пасля працы купі бульбу.
— А што з ёй здарылася? Яна сапсавалася?
— Не, яна буракі.


apiendycyt — беларуская лацінка

Слова апендыцыт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік апендыцыт — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове апендэктамія + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› апе́ндыксны (10)

(14) перыхалецысцы́т ‹

› апендыкуля́рны (13)

(7) палуцы́т ‹

› апендыкуля́рыя (13)

(6) бруцыт ‹

› апендыцы́тны (11)

(13) перыапендыцы́т ‹

› апендэктамія (12)

(7) перыцы́т ‹

› апені́нскі (9)

(7) серыцы́т ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

чужы фоткаецца