аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова паўната
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
паўната́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
паўнаты́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
паўнаце́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
паўнату́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
паўнато́й, паўнато́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
паўнаце́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Будзе час — будзе і квас, не ўсё за раз.
Будзе пара — вырасце трава.
— Твая колішняя выклала фотку два дні назад, бачыў?
— Ой, ды мне пляваць.
— У яе там трыста падабаек.
— Трыста сем.
paŭnata — беларуская лацінка
Слова паўната (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік паўната — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове паўнацэннасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паўнапрывадны (13)
(7) дурната́ ‹
› паўнасме́шлівы (13)
(7) цесната́ ‹
› паўнасы́чаны (11)
(6) ясната́ ‹
› паўнатва́ры (10)
(9) непаўната́ ‹
› паўнатура́льны (13)
(7) раўната́ ‹
› паўнатэ́кставы (13)
(7) по́ўната ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).