аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
аблігацы́йны — прыметнік аблігацыяне́р — назоўнік
канцэпт

аблігацыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова аблігацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 абліга́цыя

мн.  абліга́цыі
Родны
каго? чаго?		 абліга́цыі

мн.  абліга́цый
Давальны
каму? чаму?		 абліга́цыі

мн.  абліга́цыям
Вінавальны
каго? што?		 абліга́цыю

мн.  абліга́цыі
Творны
кім? чым?		 абліга́цыяй, абліга́цыяю

мн.  абліга́цыямі
Месны
у кім? у чым?		 абліга́цыі

мн.  абліга́цыях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.


Мілы браце!
У чужой хаце
Не нажыць табе багацця.

Якуб Колас пра айцішнікаў, што пайшлі ў прочкі

ablihacyja — беларуская лацінка

Слова аблігацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік аблігацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове аблігацыянер + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› аблігато́рнасць (14)

(14) радыёнавіга́цыя ‹

› аблігато́рны (11)

(12) біянавіга́цыя ‹

› аблігацы́йны (11)

(13) авіянавіга́цыя ‹

› аблігацыяне́р (12)

(13) еўрааблігацы́я ‹

› аблі́з (5)

(9) фуміга́цыя ‹

› аблі́заны (8)

(11) праланга́цыя ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

красці мемы