аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аблігацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абліга́цыя мн. абліга́цыі |
| Родны каго? чаго? |
абліга́цыі мн. абліга́цый |
| Давальны каму? чаму? |
абліга́цыі мн. абліга́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
абліга́цыю мн. абліга́цыі |
| Творны кім? чым? |
абліга́цыяй, абліга́цыяю мн. абліга́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
абліга́цыі мн. абліга́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як зорку схапіў — (жарт.) пра чалавека, нечым вельмі задаволенага, шчаслівага
Слоўнік беларускіх народных параўнанняў (2011)Не бачыш сэнсу жыць? Жыві без сэнсу, так нават весялей!
ablihacyja — беларуская лацінка
Слова аблігацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аблігацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аблігацыянер + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аблігато́рнасць (14)
(14) радыёнавіга́цыя ‹
› аблігато́рны (11)
(12) біянавіга́цыя ‹
› аблігацы́йны (11)
(13) авіянавіга́цыя ‹
› аблігацыяне́р (12)
(13) еўрааблігацы́я ‹
› аблі́з (5)
(9) фуміга́цыя ‹
› аблі́заны (8)
(11) праланга́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.