STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова аператыўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аператы́ўнік мн. аператы́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
аператы́ўніка мн. аператы́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
аператы́ўніку мн. аператы́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
аператы́ўніка мн. аператы́ўнікаў |
| Творны кім? чым? |
аператы́ўнікам мн. аператы́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
аператы́ўніку мн. аператы́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
даць (зада́ць) дзёру (дра́ла, драпака́, лататы́) — пусціцца наўцёкі; уцячы
— Мілая, я ўсё зразумеў, вярніся да мяне, калі ласка!
— І што ты зразумеў?
— Што акрамя цябе я анікому не патрэбны!
apieratyŭnik — беларуская лацінка
Слова аператыўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аператыўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аперацыёнка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аператы́ўна-хірургі́чны (21)
(9) падрыўні́к ‹
› аператыўна-экалагічны (21)
(8) узрыўні́к ‹
› аператы́ўнасць (13)
(14) альтэрнаты́ўнік ‹
› аператы́ўны (10)
(7) ажэўнік ‹
› аперацыё́нка (11)
(7) ржэ́ўнік ‹
› аперацы́йна (10)
(8) іржэ́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
