аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
пафу́каць — дзеяслоў пафу́кваць — дзеяслоў
канцэпт

пафукванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пафукванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
пафу́кванне

мн.  пафу́кванні
Родны
каго? чаго?
пафу́квання

мн.  пафу́кванняў
Давальны
каму? чаму?
пафу́кванню

мн.  пафу́кванням
Вінавальны
каго? што?
пафу́кванне

мн.  пафу́кванні
Творны
кім? чым?
пафу́кваннем

мн.  пафу́кваннямі
Месны
у кім? у чым?
пафу́кванні

мн.  пафу́кваннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не памогуць і чары, як каму хто не да пары.


У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.


pafukvannie — беларуская лацінка

Слова пафукванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік пафукванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове пафыркванне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


пафранціцца (11)

(11) высту́кванне

пафранці́ць (10)

(12) прысту́кванне

пафу́каць (8)

(11) прыту́кванне

пафу́кваць (9)

(10) паху́кванне

пафы́ркаць (9)

(10) адху́кванне

пафы́ркванне (11)

(11) падцу́кванне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

каб морду тваю не бачыць