пахавінне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пахавінне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пахаві́нне мн. пахаві́нні
Родны каго? чаго?	пахаві́ння мн. пахаві́нняў
Давальны каму? чаму?	пахаві́нню мн. пахаві́нням
Вінавальны каго? што?	пахаві́нне мн. пахаві́нні
Творны кім? чым?	пахаві́ннем мн. пахаві́ннямі
Месны у кім? у чым?	пахаві́нні мн. пахаві́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Айцішнікі ёлку не ставяць, а пераўсталёўваюць.

pachavinnie — беларуская лацінка

Слова пахавінне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: