пахібнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова пахібнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пахі́бнасць мн. пахі́бнасці
Родны каго? чаго?	пахі́бнасці мн. пахі́бнасцяў, пахі́бнасцей
Давальны каму? чаму?	пахі́бнасці мн. пахі́бнасцям
Вінавальны каго? што?	пахі́бнасць мн. пахі́бнасці
Творны кім? чым?	пахі́бнасцю мн. пахі́бнасцямі
Месны у кім? у чым?	пахі́бнасці мн. пахі́бнасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Без жонкі не банкет, а без хлеба не абед.

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

pachibnasć — беларуская лацінка

Слова пахібнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: