аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пачашчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пачашчэ́нне мн. пачашчэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
пачашчэ́ння мн. пачашчэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
пачашчэ́нню мн. пачашчэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
пачашчэ́нне мн. пачашчэ́нні |
| Творны кім? чым? |
пачашчэ́ннем мн. пачашчэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
пачашчэ́нні мн. пачашчэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
Чалавек пайшоў ад малпы. Малпа пойдзе ад квадробера.
pačaščennie — беларуская лацінка
Слова пачашчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пачашчэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пачвара + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пача́шчаны (9)
(10) спрашчэ́нне ‹
› пачашча́цца (10)
(9) трашчэ́нне ‹
› пачашча́ць (9)
(11) прырашчэ́нне ‹
› пачаявацца (10)
(9) учашчэ́нне ‹
› пачаява́ць (9)
(11) прычашчэ́нне ‹
› пачва́ра (7)
(8) нішчэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.