аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова пашанотнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пашано́тнасць мн. пашано́тнасці |
| Родны каго? чаго? |
пашано́тнасці мн. пашано́тнасцяў, пашано́тнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
пашано́тнасці мн. пашано́тнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
пашано́тнасць мн. пашано́тнасці |
| Творны кім? чым? |
пашано́тнасцю мн. пашано́тнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
пашано́тнасці мн. пашано́тнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць
— Слухай, давай заўтра сустрэнемся, вып'ем вінца, пабалакаем…
— Ты ляснуўся? Давай сёння!
pašanotnasć — беларуская лацінка
Слова пашанотнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пашанотнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пашаркванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паша́нны (7)
(11) грымо́тнасць ‹
› пашано́та (8)
(11) дрымо́тнасць ‹
› пашано́тна (9)
(10) нямо́тнасць ‹
› пашано́тны (9)
(12) адзіно́тнасць ‹
› пашано́ўна (9)
(9) цно́тнасць ‹
› пашано́ўны (9)
(10) ляно́тнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.