STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пеан
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пеа́н мн. пеа́ны |
| Родны каго? чаго? |
пеа́на мн. пеа́наў |
| Давальны каму? чаму? |
пеа́ну мн. пеа́нам |
| Вінавальны каго? што? |
пеа́н мн. пеа́ны |
| Творны кім? чым? |
пеа́нам мн. пеа́намі |
| Месны у кім? у чым? |
пеа́не мн. пеа́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Слова — вецер, а пісьмо — грунт.
— Добры вечар. Гарэлку з колай, калі ласка.
— Скончылася. Пепсі падыдзе?
— Давайце.
Так я першы раз у жыцці паспытаў пепсі з колай.
piean — беларуская лацінка
Слова пеан (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пеан — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пеанаж + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пая́ц (4)
(10) тэтраалеан ‹
› пая́цца (6)
(6) Арлеа́н ‹
› пая́ць (5)
(6) арлеа́н ‹
› пеана́ж (6)
(3) Жа́н ‹
› пеані́чны (8)
(4) ажа́н ‹
› пебры́на (7)
(5) кажа́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
