STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова апілоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апіло́ўка мн. апіло́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
апіло́ўкі мн. апіло́вак |
| Давальны каму? чаму? |
апіло́ўцы мн. апіло́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
апіло́ўку мн. апіло́ўкі |
| Творны кім? чым? |
апіло́ўкай, апіло́ўкаю мн. апіло́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
апіло́ўцы мн. апіло́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не той наперадзе, што абагнаў, а той наперадзе, што за сабою цягне.
Ганны ў Беларусі мяняюць транслітарацыю з Hanna на Anna, бо так жа правільна. Але потым на захадзе яны падпісваюцца як Hanna, бо гэта ж па-англійску.
apiloŭka — беларуская лацінка
Слова апілоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апілоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апілоўшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апіло́ўванне (11)
(9) мышало́ўка ‹
› апіло́ўвацца (11)
(8) сядло́ўка ‹
› апіло́ўваць (10)
(7) піло́ўка ‹
› апіло́ўшчык (10)
(9) запіло́ўка ‹
› апіло́ўшчыца (11)
(11) перапіло́ўка ‹
› апіна́тка (8)
(10) прапіло́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
