аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пейзан
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пейза́н мн. пейза́ны |
| Родны каго? чаго? |
пейза́на мн. пейза́наў |
| Давальны каму? чаму? |
пейза́ну мн. пейза́нам |
| Вінавальны каго? што? |
пейза́на мн. пейза́наў |
| Творны кім? чым? |
пейза́нам мн. пейза́намі |
| Месны у кім? у чым? |
пейза́не мн. пейза́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах
Раптам ты ператвараешся ў чалавека, які нікога не папракае, пазбягае пустых размоў, спакойна глядзіць на людзей, што робяцца чужымі, і добра разумее: усё да лепшага.
piejzan — беларуская лацінка
Слова пейзан (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пейзан — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пейзанка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пейза́жык (8)
(10) галактаза́н ‹
› пейзажы́ст (9)
(5) фаза́н ‹
› пейзажы́стка (11)
(8) пармеза́н ‹
› пейза́нка (8)
(6) Рамза́н ‹
› пейза́нскі (9)
(6) марза́н ‹
› пейнтбалі́ст (11)
(6) нарза́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
па-беларуску: дзын / дзінь