STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова аплёўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аплё́ўванне мн. аплё́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
аплё́ўвання мн. аплё́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
аплё́ўванню мн. аплё́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
аплё́ўванне мн. аплё́ўванні |
| Творны кім? чым? |
аплё́ўваннем мн. аплё́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
аплё́ўванні мн. аплё́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Навошта той клад, калі ў дзетках лад.
нечаканае:
даць петуха ‘вітацца ці развітвацца з кім-н.’, ‘цвёрда абяцаць што-н.’ і інш. (ужыванне выразу суправаджаецца поціскам рукі)
aplioŭvannie — беларуская лацінка
Слова аплёўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аплёўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аплік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аплё́ваны (8)
(12) расклё́ўванне ‹
› аплё́ваны (8)
(11) выклё́ўванне ‹
› аплё́тка (7)
(12) ацыклё́ўванне ‹
› аплё́ўвацца (10)
(14) самааплё́ўванне ‹
› аплё́ўваць (9)
(11) заплё́ўванне ‹
› аплі́к (5)
(11) паплё́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
