STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аплічка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аплі́чка мн. аплі́чкі |
| Родны каго? чаго? |
аплі́чкі мн. аплі́чак |
| Давальны каму? чаму? |
аплі́чцы мн. аплі́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
аплі́чку мн. аплі́чкі |
| Творны кім? чым? |
аплі́чкай, аплі́чкаю мн. аплі́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
аплі́чцы мн. аплі́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
— Можа на чай запросіце?
— У мяне лічыльнікі на ваду.
— Што, аж настолькі не падабаюся?
aplička — беларуская лацінка
Слова аплічка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аплічка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аплодненасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апліцыраваны (12)
(8) заклі́чка ‹
› апліцыраваны (12)
(10) пераклі́чка ‹
› апліцыраваны (12)
(15) радыёпераклі́чка ‹
› апло́джваць (10)
(8) гаплі́чка ‹
› апло́дненасць (12)
(8) заплі́чка ‹
› апло́днены (9)
(8) каплі́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
