STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аплічка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аплі́чка мн. аплі́чкі |
| Родны каго? чаго? |
аплі́чкі мн. аплі́чак |
| Давальны каму? чаму? |
аплі́чцы мн. аплі́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
аплі́чку мн. аплі́чкі |
| Творны кім? чым? |
аплі́чкай, аплі́чкаю мн. аплі́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
аплі́чцы мн. аплі́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.
піпец-бульбянец — дранік з мукой (знойдзена ў кулінарных кнігах 19 ст.)
aplička — беларуская лацінка
Слова аплічка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аплічка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аплодненасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апліцыраваны (12)
(8) заклі́чка ‹
› апліцыраваны (12)
(10) пераклі́чка ‹
› апліцыраваны (12)
(15) радыёпераклі́чка ‹
› апло́джваць (10)
(8) гаплі́чка ‹
› апло́дненасць (12)
(8) заплі́чка ‹
› апло́днены (9)
(8) каплі́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).