перакамутаванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова перакамутаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	перакамутава́нне мн. перакамутава́нні
Родны каго? чаго?	перакамутава́ння мн. перакамутава́нняў
Давальны каму? чаму?	перакамутава́нню мн. перакамутава́нням
Вінавальны каго? што?	перакамутава́нне мн. перакамутава́нні
Творны кім? чым?	перакамутава́ннем мн. перакамутава́ннямі
Месны у кім? у чым?	перакамутава́нні мн. перакамутава́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

pierakamutavannie — беларуская лацінка

Слова перакамутаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: