аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова аповесць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апо́весць мн. апо́весці |
| Родны каго? чаго? |
апо́весці мн. апо́весцей, апо́весцяў |
| Давальны каму? чаму? |
апо́весці мн. апо́весцям |
| Вінавальны каго? што? |
апо́весць мн. апо́весці |
| Творны кім? чым? |
апо́весцю мн. апо́весцямі |
| Месны у кім? у чым? |
апо́весці мн. апо́весцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Зла, як у казла, а сілы, як у камара.
У космасе ніхто не пачуе твой крык.
У твітэры ніхто не прачытае твой твіт.
apoviesć — беларуская лацінка
Слова аповесць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аповесць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аподка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апну́ць (6)
(5) ве́сць ‹
› апо́вед (6)
(10) пры́павесць ‹
› апо́ведзік (9)
(8) бе́звесць ‹
› апо́даль (7)
(12) кінаапо́весць ‹
› апо́дка (6)
(12) тэлеапо́весць ‹
› апо́ены (6)
(13) радыёапо́весць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.