аполванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова аполванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	апо́лванне мн. апо́лванні
Родны каго? чаго?	апо́лвання мн. апо́лванняў
Давальны каму? чаму?	апо́лванню мн. апо́лванням
Вінавальны каго? што?	апо́лванне мн. апо́лванні
Творны кім? чым?	апо́лваннем мн. апо́лваннямі
Месны у кім? у чым?	апо́лванні мн. апо́лваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Ды што вам гаварыць, трашчоткам, — стары чамусьці раззлаваўся, махнуў рукой і лёг на печы. (Шамякін)

што такое трашчотка

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

apolvannie — беларуская лацінка

Слова аполванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: