STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова перапаўненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
перапаўне́нне мн. перапаўне́нні |
| Родны каго? чаго? |
перапаўне́ння мн. перапаўне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
перапаўне́нню мн. перапаўне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
перапаўне́нне мн. перапаўне́нні |
| Творны кім? чым? |
перапаўне́ннем мн. перапаўне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
перапаўне́нні мн. перапаўне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
— Афіцыянт! Не бачу курыцы ў курыным булёне! Патанула ці што?
— Ну чаму адразу «патанула»? Памылася і пайшла…
pierapaŭniennie — беларуская лацінка
Слова перапаўненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік перапаўненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове перапахаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› перапаўза́нне (12)
(14) перанапаўне́нне ‹
› перапаўза́ць (11)
(10) папаўне́нне ‹
› перапаўзці́ (10)
(12) непапаўне́нне ‹
› перапаўня́цца (12)
(9) спаўне́нне ‹
› перапаўня́ць (11)
(10) выпаўне́нне ‹
› перапаўня́ючы (12)
(8) раўне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
