аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова апрастанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апраста́нне мн. апраста́нні |
| Родны каго? чаго? |
апраста́ння мн. апраста́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
апраста́нню мн. апраста́нням |
| Вінавальны каго? што? |
апраста́нне мн. апраста́нні |
| Творны кім? чым? |
апраста́ннем мн. апраста́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
апраста́нні мн. апраста́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
аніга́дкі
1. Хоць бы што. Нашкодзіў і анігадкі.
2. Са спакойнай душой. Ачысціць гісторыю ў браўзеры і быць анігадкі ўвесь дзень.
— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
aprastannie — беларуская лацінка
Слова апрастанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апрастанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апратка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апрасо́ўваць (11)
(11) разраста́нне ‹
› апрасо́ўка (9)
(10) узраста́нне ‹
› апраставало́сіцца (16)
(14) самаўзраста́нне ‹
› апраста́ны (9)
(11) выпрастанне ‹
› апраста́ны (9)
(9) ураста́нне ‹
› апраста́цца (10)
(10) выраста́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.