аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
апраставало́сіцца — дзеяслоў апраста́ны — прыметнік
канцэпт

апрастанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова апрастанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
апраста́нне

мн.  апраста́нні
Родны
каго? чаго?
апраста́ння

мн.  апраста́нняў
Давальны
каму? чаму?
апраста́нню

мн.  апраста́нням
Вінавальны
каго? што?
апраста́нне

мн.  апраста́нні
Творны
кім? чым?
апраста́ннем

мн.  апраста́ннямі
Месны
у кім? у чым?
апраста́нні

мн.  апраста́ннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

аніга́дкі
1. Хоць бы што. Нашкодзіў і анігадкі.
2. Са спакойнай душой. Ачысціць гісторыю ў браўзеры і быць анігадкі ўвесь дзень.


— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!


aprastannie — беларуская лацінка

Слова апрастанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік апрастанне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове апратка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


апрасо́ўваць (11)

(11) разраста́нне

апрасо́ўка (9)

(10) узраста́нне

апраставало́сіцца (16)

(14) самаўзраста́нне

апраста́ны (9)

(11) выпрастанне

апраста́ны (9)

(9) ураста́нне

апраста́цца (10)

(10) выраста́нне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

тэхнар ці гуманітар