мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
апра́ўдваць — дзеяслоў апраўле́нне — назоўнік
канцэпт

апраўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова апраўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 апра́ўка

мн.  апра́ўкі
Родны
каго? чаго?		 апра́ўкі

мн.  апра́вак
Давальны
каму? чаму?		 апра́ўцы

мн.  апра́ўкам
Вінавальны
каго? што?		 апра́ўку

мн.  апра́ўкі
Творны
кім? чым?		 апра́ўкай, апра́ўкаю

мн.  апра́ўкамі
Месны
у кім? у чым?		 апра́ўцы

мн.  апра́ўках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

хлябтаць — прагна піць // піць (віно, спіртныя напіткі) у вялікай колькасці

— Мне, думаеш, лёгка? Буду там чорт ведае з кім тую гарэлку хлябтаць. (Уладзімір Караткевіч)

— Як думаеце, чорны перыяд у маім жыцці калі-небудзь скончыцца?
— Безумоўна, вы ж не вечны.


apraŭka — беларуская лацінка

Слова апраўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік апраўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове апраўленне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› апра́ўдванне (11)

(8) ке́драўка ‹

› апра́ўдвацца (11)

(11) Казімі́раўка ‹

› апра́ўдваць (10)

(6) пра́ўка ‹

› апраўле́нне (10)

(8) запра́ўка ‹

› апра́ўлены (9)

(16) экспрэ́с-запра́ўка ‹

› апра́ўлены (9)

(10) дазапра́ўка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

я старалася