STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова апраўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апра́ўка мн. апра́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
апра́ўкі мн. апра́вак |
| Давальны каму? чаму? |
апра́ўцы мн. апра́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
апра́ўку мн. апра́ўкі |
| Творны кім? чым? |
апра́ўкай, апра́ўкаю мн. апра́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
апра́ўцы мн. апра́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У кальца няма канца.
гэта проста космас, а не выслоўе— У цябе быў хто-небудзь да мяне?
— Сёння?
apraŭka — беларуская лацінка
Слова апраўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апраўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апраўленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апра́ўдванне (11)
(8) ке́драўка ‹
› апра́ўдвацца (11)
(11) Казімі́раўка ‹
› апра́ўдваць (10)
(6) пра́ўка ‹
› апраўле́нне (10)
(8) запра́ўка ‹
› апра́ўлены (9)
(16) экспрэ́с-запра́ўка ‹
› апра́ўлены (9)
(10) дазапра́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
