аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пёрка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пё́рка мн. пё́ркі |
| Родны каго? чаго? |
пё́рка мн. пё́рак |
| Давальны каму? чаму? |
пё́рку мн. пё́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
пё́рка мн. пё́ркі |
| Творны кім? чым? |
пё́ркам мн. пё́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
пё́рку мн. пё́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Паспех — людзям на смех.
Ад спеху не нарабіць бы смеху.
Пяць стадый прыняцця ў беларусаў:
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
А можа так і трэба.
piorka — беларуская лацінка
Слова пёрка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пёрка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове перкаль + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пеяраты́ўнасць (13)
(9) партнё́рка ‹
› пё́кма (5)
(13) антрэпрэнё́рка ‹
› пё́равы (6)
(9) сутэнё́рка ‹
› пё́рці (5)
(12) чырванапё́рка ‹
› пё́рціся (7)
(12) чырвонапёрка ‹
› пё́рыста (7)
(11) краснапё́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.