STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова апруцяненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апруцяне́нне мн. апруцяне́нні |
| Родны каго? чаго? |
апруцяне́ння мн. апруцяне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
апруцяне́нню мн. апруцяне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
апруцяне́нне мн. апруцяне́нні |
| Творны кім? чым? |
апруцяне́ннем мн. апруцяне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
апруцяне́нні мн. апруцяне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Тады слова — серабро, калі справа — золата.
Як сказаў адзін разумны чалавек, не памятаю ўжо як яго звалі, і забыўся ўжо, што ён сказаў, але думка была добрая.
aprucianiennie — беларуская лацінка
Слова апруцяненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апруцяненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апрыёрнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апро́шчванне (11)
(11) акасцяне́нне ‹
› апро́шчваць (10)
(12) закасцяне́нне ‹
› апруцяне́лы (10)
(11) скасцяне́нне ‹
› апруцяне́ць (10)
(10) прыцяне́нне ‹
› апрыго́жыцца (11)
(8) пако́енне ‹
› апрыё́рна (8)
(7) пло́енне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
