аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова перфакарта
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
перфака́рта мн. перфака́рты |
| Родны каго? чаго? |
перфака́рты мн. перфака́рт |
| Давальны каму? чаму? |
перфака́рце мн. перфака́ртам |
| Вінавальны каго? што? |
перфака́рту мн. перфака́рты |
| Творны кім? чым? |
перфака́ртай, перфака́ртаю мн. перфака́ртамі |
| Месны у кім? у чым? |
перфака́рце мн. перфака́ртах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
— Хоць бы раз паклікала мяне з сабой адпачыць.
— Я не адпачываю з жанатымі.
— Я ж твой муж.
— Ніякіх вы́няткаў!
pierfakarta — беларуская лацінка
Слова перфакарта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік перфакарта — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове перфапрадукцыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› перуа́нскі (9)
(14) інтэрнэ́т-ка́рта ‹
› перуно́вы (8)
(8) Джака́рта ‹
› перуя́нскі (9)
(9) аэрака́рта ‹
› перфака́ртачны (13)
(10) відэака́рта ‹
› перфака́рткавы (13)
(8) медкарта ‹
› перфапраду́кцыя (14)
(9) ландка́рта ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.