STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аблічка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аблі́чка мн. аблі́чкі |
| Родны каго? чаго? |
аблі́чкі мн. аблі́чак |
| Давальны каму? чаму? |
аблі́чцы мн. аблі́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
аблі́чку мн. аблі́чкі |
| Творны кім? чым? |
аблі́чкай, аблі́чкаю мн. аблі́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
аблі́чцы мн. аблі́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
— Ах, я зноў хачу ў Парыж!
— О, а вы былі?
— Не, учора таксама хацела.
ablička — беларуская лацінка
Слова аблічка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аблічка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аблічнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аблі́чванне (10)
(8) пралі́чка ‹
› аблі́чвацца (10)
(9) каталі́чка ‹
› аблі́чваць (9)
(12) меланхалі́чка ‹
› аблі́чна (7)
(8) таблі́чка ‹
› аблі́чнасць (10)
(7) адлі́чка ‹
› аблі́чны (7)
(8) падлі́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
