першасубстанцыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова першасубстанцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	першасубста́нцыя мн. першасубста́нцыі
Родны каго? чаго?	першасубста́нцыі мн. першасубста́нцый
Давальны каму? чаму?	першасубста́нцыі мн. першасубста́нцыям
Вінавальны каго? што?	першасубста́нцыю мн. першасубста́нцыі
Творны кім? чым?	першасубста́нцыяй, першасубста́нцыяю мн. першасубста́нцыямі
Месны у кім? у чым?	першасубста́нцыі мн. першасубста́нцыях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.

Штодзень (або штоноч) трэба праходзіць 4 км.

100 мільярдаў галактык, у сярэднім у кожнай галактыцы 100 мільярдаў зорак, вакол кожнай зоркі 6 планет. Уяві, як табе пашанцавала нарадзіцца на планеце, на якой ёсць усё, што ты не любіш.

І ўсё, што ты любіш.

pieršasubstancyja — беларуская лацінка

Слова першасубстанцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: