аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова першасубстанцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
першасубста́нцыя мн. першасубста́нцыі |
| Родны каго? чаго? |
першасубста́нцыі мн. першасубста́нцый |
| Давальны каму? чаму? |
першасубста́нцыі мн. першасубста́нцыям |
| Вінавальны каго? што? |
першасубста́нцыю мн. першасубста́нцыі |
| Творны кім? чым? |
першасубста́нцыяй, першасубста́нцыяю мн. першасубста́нцыямі |
| Месны у кім? у чым? |
першасубста́нцыі мн. першасубста́нцыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як бліны пячы — вельмі хутка і ў вялікай колькасці (рабіць, выпускаць што-н.)
Калі і браць прыклад, то з Караткевіча.
Караткевіч:
Праз хвіліну я быў таксама нападпітку.
pieršasubstancyja — беларуская лацінка
Слова першасубстанцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік першасубстанцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове першасутнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› першаступе́нны (13)
(16) авіяметэаста́нцыя ‹
› першаступянё́вы (14)
(10) субста́нцыя ‹
› першаступянё́вы (14)
(13) прасубста́нцыя ‹
› першасу́тнасць (13)
(10) падста́нцыя ‹
› пе́ршасць (8)
(17) электрападста́нцыя ‹
› першатво́р (9)
(14) санэпідста́нцыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.