аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова перыпетыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
перыпеты́я мн. перыпеты́і |
| Родны каго? чаго? |
перыпеты́і мн. перыпеты́й |
| Давальны каму? чаму? |
перыпеты́і мн. перыпеты́ям |
| Вінавальны каго? што? |
перыпеты́ю мн. перыпеты́і |
| Творны кім? чым? |
перыпеты́яй, перыпеты́яю мн. перыпеты́ямі |
| Месны у кім? у чым? |
перыпеты́і мн. перыпеты́ях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без мазаля на руках не будзе хлеба ў зубах.
— Памятаеш, ты ўчора купіў бульбу? Пасля працы купі бульбу.
— А што з ёй здарылася? Яна сапсавалася?
— Не, яна буракі.
pierypietyja — беларуская лацінка
Слова перыпетыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік перыпетыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове перыпрацэс + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› перыпатэты́зм (12)
(11) фізіякра́тыя ‹
› перыпатэ́тык (11)
(8) су́мчатыя ‹
› перыпатэты́чны (13)
(8) Сване́тыя ‹
› перыпрацэс (10)
(5) літыя́ ‹
› перы́птар (8)
(7) сісі́тыя ‹
› перыселе́ній (11)
(13) эпідэрмафіты́я ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.