пескалоўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова пескалоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пескало́ўка мн. пескало́ўкі
Родны каго? чаго?	пескало́ўкі мн. пескало́вак
Давальны каму? чаму?	пескало́ўцы мн. пескало́ўкам
Вінавальны каго? што?	пескало́ўку мн. пескало́ўкі
Творны кім? чым?	пескало́ўкай, пескало́ўкаю мн. пескало́ўкамі
Месны у кім? у чым?	пескало́ўцы мн. пескало́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як бліны пячы — вельмі хутка і ў вялікай колькасці (рабіць, выпускаць што-н.)

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

pieskaloŭka — беларуская лацінка

Слова пескалоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: