аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пескалоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пескало́ўка мн. пескало́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
пескало́ўкі мн. пескало́вак |
| Давальны каму? чаму? |
пескало́ўцы мн. пескало́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
пескало́ўку мн. пескало́ўкі |
| Творны кім? чым? |
пескало́ўкай, пескало́ўкаю мн. пескало́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пескало́ўцы мн. пескало́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як бліны пячы — вельмі хутка і ў вялікай колькасці (рабіць, выпускаць што-н.)
Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічpieskaloŭka — беларуская лацінка
Слова пескалоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пескалоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пескалюб + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пескаду́ўны (10)
(7) дало́ўка ‹
› пескажы́л (8)
(9) мужало́ўка ‹
› песказме́швальнік (16)
(7) зало́ўка ‹
› пескалю́б (8)
(11) пацукало́ўка ‹
› пескалюбі́васць (14)
(11) птушкало́ўка ‹
› пескалюбі́вы (11)
(7) пало́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.