мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова петыт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
петы́т мн. петы́ты |
| Родны каго? чаго? |
петы́ту мн. петы́таў |
| Давальны каму? чаму? |
петы́ту мн. петы́там |
| Вінавальны каго? што? |
петы́т мн. петы́ты |
| Творны кім? чым? |
петы́там мн. петы́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
петы́це мн. петы́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
— Я вас услышал.
— А ці зразумелі?
pietyt — беларуская лацінка
Слова петыт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік петыт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове петыцыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› петыме́тр (8)
(7) стэаты́т ‹
› пе́тынг (6)
(8) магнеты́т ‹
› пе́тынгавы (9)
(14) тытанамагнеты́т ‹
› петы́тны (7)
(6) апеты́т ‹
› петыцы́йны (9)
(7) алактыт ‹
› петы́цыя (7)
(8) галактыт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).