STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пеўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пе́ўнік мн. пе́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
пе́ўніка мн. пе́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
пе́ўніку мн. пе́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
пе́ўніка мн. пе́ўнікаў |
| Творны кім? чым? |
пе́ўнікам мн. пе́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
пе́ўніку мн. пе́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як жаба цыцкі дасць
(‘нічога няма’, рус. хоть шаром покати)
Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.
pieŭnik — беларуская лацінка
Слова пеўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пеўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пеўчы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› петэ́хія (7)
(7) хле́ўнік ‹
› петэхія́льны (11)
(8) кане́ўнік ‹
› пе́ўневы (7)
(7) жне́ўнік ‹
› пе́ўнікавы (9)
(7) спе́ўнік ‹
› пе́ўнікам (8)
(7) ваё́ўнік ‹
› пе́ўчы (5)
(9) заваё́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
