апсюганка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова апсюганка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	апсюга́нка мн. апсюга́нкі
Родны каго? чаго?	апсюга́нкі мн. апсюга́нак
Давальны каму? чаму?	апсюга́нцы мн. апсюга́нкам
Вінавальны каго? што?	апсюга́нку мн. апсюга́нак
Творны кім? чым?	апсюга́нкай, апсюга́нкаю мн. апсюга́нкамі
Месны у кім? у чым?	апсюга́нцы мн. апсюга́нках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

apsiuhanka — беларуская лацінка

Слова апсюганка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: