аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пісарчук
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пісарчу́к мн. пісарчукі́ |
| Родны каго? чаго? |
пісарчука́ мн. пісарчуко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
пісарчуку́ мн. пісарчука́м |
| Вінавальны каго? што? |
пісарчука́ мн. пісарчуко́ў |
| Творны кім? чым? |
пісарчуко́м мн. пісарчука́мі |
| Месны у кім? у чым? |
пісарчуку́ мн. пісарчука́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Калі яна сказала «ты найлепшы», значыць недзе было спаборніцтва.
pisarčuk — беларуская лацінка
Слова пісарчук (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пісарчук — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пісарыха + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пі́сарка (7)
(9) Бандарчу́к ‹
› пі́сарскі (8)
(6) карчу́к ‹
› пі́сарства (9)
(9) слесарчу́к ‹
› пі́сарыха (8)
(6) ваўчу́к ‹
› піса́цца (7)
(6) каўчу́к ‹
› піса́ць (6)
(20) гідраполіцыклакаўчук ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.