STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова піццё
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
піццё́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
піцця́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
піццю́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
піццё́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
піццём мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
піцці́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто ўлетку цяньку шукае, той узімку галадае.
— Ты малака купіў?
— Не, не піў.
— Не разумею. Што ты не піў?
— Малакаку.
piccio — беларуская лацінка
Слова піццё (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік піццё — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове піцыката + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пі́церскі (8)
(8) разліццё́ ‹
› піцу́ндскі (9)
(10) семязліццё́ ‹
› пі́цца (5)
(6) гніццё́ ‹
› піццявы́ (7)
(8) прапіццё́ ‹
› піцыка́та (8)
(6) гнуццё́ ‹
› піцыка́та (8)
(5) чуццё́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).