плаенне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова плаенне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	плае́нне мн. плае́нні
Родны каго? чаго?	плае́ння мн. плае́нняў
Давальны каму? чаму?	плае́нню мн. плае́нням
Вінавальны каго? што?	плае́нне мн. плае́нні
Творны кім? чым?	плае́ннем мн. плае́ннямі
Месны у кім? у чым?	плае́нні мн. плае́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

калі ласка — поўная формула «калі на тое будзе вашая ласка» (суправаджае ветлівую просьбу)

адказ на падзяку:
няма за што, (спажывайце) на здароўе, на спажытак (вам/табе), расці вялікая! вялікі расці! (адказ дарослых на падзяку дзяцей)

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

plajennie — беларуская лацінка

Слова плаенне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: