Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

плітка, -і, ДМ -тцы; Родны склон мн. -так; жаночы род
  1. памяншальная форма да пліта (у 1 знач.). Падлога з керамічных плітак. // Невялікі плоскі чатырохвугольны кавалак чаго-н. Плітка шакаладу.
  2. памяншальная форма да пліта (у 2 знач.); невялікая пліта. Кватэра яе парадавала. Даволі прасторны пакой, маленькая, але ўтульная кухня, дзе ўсё пад рукой: газавая плітка, беленькая ракавіна, бліскучы кран, павярнулі — палілася вада. ← Іван Шамякін.
  3. Электрычны награвальны прыбор для прыгатавання ежы. Святлана ўключыла плітку, паставіла грэць чай. ← Уладзімір Шахавец.
  •••
  Мятлахская плітка — керамічная плітка.

❌

плітка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова плітка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	плі́тка мн. плі́ткі
Родны каго? чаго?	плі́ткі мн. плі́так
Давальны каму? чаму?	плі́тцы мн. плі́ткам
Вінавальны каго? што?	плі́тку мн. плі́ткі
Творны кім? чым?	плі́ткай, плі́ткаю мн. плі́ткамі
Месны у кім? у чым?	плі́тцы мн. плі́тках
Клічная форма	— мн. —

Слова плітка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік плітка — у родным, давальным, творным і месным склоне

плітка

Навігатар

Мемчыкі