аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова апявальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апява́льнік мн. апява́льнікі |
| Родны каго? чаго? |
апява́льніка мн. апява́льнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
апява́льніку мн. апява́льнікам |
| Вінавальны каго? што? |
апява́льніка мн. апява́льнікаў |
| Творны кім? чым? |
апява́льнікам мн. апява́льнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
апява́льніку мн. апява́льніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад ляноты чакай бядоты.
Праца гадуе, а гультайства марнуе.
Дзе шчырая праца, там густа, а дзе лянота — пуста.
— Мне, калі ласка, заспакаяльнае.
— Вам у кроплях ці ў таблетках?
— Не раз'юшвай мяне, сука!
apiavaĺnik — беларуская лацінка
Слова апявальнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апявальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апяванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апэ́цканы (8)
(12) цыклява́льнік ‹
› апэ́цкацца (9)
(13) рэгулява́льнік ‹
› апэ́цкаць (8)
(12) сумнява́льнік ‹
› апява́нне (8)
(12) падпява́льнік ‹
› апява́цца (8)
(12) прыпява́льнік ‹
› апява́ць (7)
(12) прасява́льнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
пасля піва ідзе піф-паф, вось і думай