STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова апярэджванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апярэ́джванне мн. апярэ́джванні |
| Родны каго? чаго? |
апярэ́джвання мн. апярэ́джванняў |
| Давальны каму? чаму? |
апярэ́джванню мн. апярэ́джванням |
| Вінавальны каго? што? |
апярэ́джванне мн. апярэ́джванні |
| Творны кім? чым? |
апярэ́джваннем мн. апярэ́джваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
апярэ́джванні мн. апярэ́джваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
У судзе.
— Гэты чалавек забраў у вас грошы? Пацяўпешка, адказвайце.
— Я не пацяўпешка, я пацярпелы.
— Вы аддалі грошы за грын-карту бамжу — вы пацяўпешка.
apiaredžvannie — беларуская лацінка
Слова апярэджванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апярэджванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апярэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апярэ́джанне (11)
(12) разрэ́джванне ‹
› апярэ́джаны (10)
(14) развярэ́джванне ‹
› апярэ́джаны (10)
(13) узвярэ́джванне ‹
› апярэ́джвацца (12)
(13) папярэ́джванне ‹
› апярэ́джваць (11)
(13) выпярэ́джванне ‹
› апярэдзіцца (11)
(11) дацэ́джванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
