аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пляцень
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пляце́нь мн. плятні́ |
| Родны каго? чаго? |
плятня́ мн. плятнёў |
| Давальны каму? чаму? |
плятню́ мн. плятня́м |
| Вінавальны каго? што? |
пляце́нь мн. плятні́ |
| Творны кім? чым? |
плятнём мн. плятня́мі |
| Месны у кім? у чым? |
плятні́ мн. плятня́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
несці сябе (высока) — трымаць сябе ганарліва
Які ён гога! які дока!Яны такія кажуць дакажы, што ты не робат, пакажы святлафор, каб нейрасетка навучылася іх распазнаваць і каб АДАБРАЛА Ў МЯНЕ ПРАЦУ ПРАЗ ПЯЦЬ ГАДОЎ САМА СВАЕ АБДРЫСТАНЫЯ СВЯТЛАФОРЫ ШУКАЙ
pliacień — беларуская лацінка
Слова пляцень (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пляцень — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пляценьчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пляце́льшчык (11)
(7) тру́цень ‹
› пляце́льшчыца (12)
(7) тру́цень ‹
› пляце́нне (8)
(7) паўце́нь ‹
› пляце́ньчык (10)
(5) дзі́нь ‹
› пляцё́нка (8)
(11) дзінь-дзінь ‹
› пляці́сты (8)
(6) кызі́нь ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).