мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
по́казка — назоўнік по́кат — назоўнік
канцэпт

поканне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова поканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 по́канне

мн.  по́канні
Родны
каго? чаго?		 по́кання

мн.  по́канняў
Давальны
каму? чаму?		 по́канню

мн.  по́канням
Вінавальны
каго? што?		 по́канне

мн.  по́канні
Творны
кім? чым?		 по́каннем

мн.  по́каннямі
Месны
у кім? у чым?		 по́канні

мн.  по́каннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

хлябтаць — прагна піць // піць (віно, спіртныя напіткі) у вялікай колькасці

— Мне, думаеш, лёгка? Буду там чорт ведае з кім тую гарэлку хлябтаць. (Уладзімір Караткевіч)

Каб атрымаць адказ, трэба задаць пытанне.
Каб атрымаць правільны адказ, трэба задаць правільнае пытанне.

Якое пытанне, такое і адпавяданне. (прыказка)

pokannie — беларуская лацінка

Слова поканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік поканне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове покат + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› по́йсаць (7)

(8) цмо́канне ‹

› по́к (3)

(8) чмо́канне ‹

› по́казка (7)

(7) но́канне ‹

› по́кат (5)

(8) шпо́канне ‹

› по́катам (7)

(9) маро́канне ‹

› по́катны (7)

(9) таро́канне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

снегавік