Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 поле, -я, ніякі род
  1. Абшар зямлі, прызначаны, прыгодны для ворыва. Балеслаў стаяў у самым лесе, на мяжы з полем. ← Кузьма Чорны. Па той бок Нёмана лугі ідуць, а за лугамі — лес і поле. ← Якуб Колас. // Засеяны або падрыхтаваны да пасеву ўчастак зямлі. За садам разгортвалася вялікае поле канюшыны. ← Змітрок Бядуля. Малашонак доўга не здаваўся, але ўсё ж штучнае ўгнаенне зааралі ў глебу разам з гноем, рыхтуючы поле пад кукурузу. ← Якуб Ермаловіч. // чаго або якое. Вялікі абшар, прастора, накрытая чым-н. [Маечка] потым доўга расказвала бацьку, як яны хутка імчаліся па дарозе, як з-пад капытоў каня ляцеў іскрысты снег, як прыгожа блішчыць за вёскай снежнае поле. ← Усевалад Краўчанка. // чаго або якое. Прастора, прызначаная для чаго-н.; пляцоўка. Лётнае поле. Футбольнае поле.
  2. спецыяльны тэрмін Прастора дзеяння якіх-н. сіл. Электрычнае поле. Магнітнае поле.
  3. пераноснае значэнне; чаго або якое. Галіна, сфера (якой-н. дзейнасці, заняткаў і пад.). З гадамі ж увогуле поле дзейнасці для будаўніка ў вёсцы стане неабмежаваным. ← Тарас Хадкевіч. «Вось дзе багатае поле для гераічных учынкаў», — думаў ён. ← Іван Шамякін.
  4. Фон, на якім нанесены ўзоры. Тканіна з узорам на атласным полі. Паркаль у белыя гарохі на чырвоным полі.
  5. звычайна мн. (палі, -ёў). Вузкія чыстыя палоскі па краях аркуша, кнігі, сшытка, рукапісу і пад. Потым сеў і стаў чытаць кнігу.., робячы на палях нейкія паметкі. ← Ілья Гурскі. На вялікіх палях з нядбайна абарванымі краямі.. [Валя] піша папраўкі мікраскапічнымі літарамі. ← Алесь Асіпенка.
  6. толькі мн. (палі, -ёў). Шырокі бераг капелюша. [Мінгрэл] быў невялікага росту, і першае, што кідалася ў вочы, — гэта яго шырокі чорны капялюш з абвіслымі палямі. ← Эдуард Самуйлёнак.
  •••
  Аперацыйнае поле — участак цела, на якім робіцца аперацыя. Коўбец прыняў з рук другой памочніцы вузкі нож і, нахіліўшыся над аперацыйным полем, спакойным рухам зрабіў разрэз. ← Мікола Ткачоў.
  Аднаго поля ягады гл. ягада.
  Поле зроку — а) прастора, якую бачыць вока; б) пераноснае значэнне круг інтарэсаў, кругагляд.
  Шукаць ветру (лавіць вецер) у полі гл. шукаць.