аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова постлюдыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
постлю́дыя мн. постлю́дыі |
| Родны каго? чаго? |
постлю́дыі мн. постлю́дый |
| Давальны каму? чаму? |
постлю́дыі мн. постлю́дыям |
| Вінавальны каго? што? |
постлю́дыю мн. постлю́дыі |
| Творны кім? чым? |
постлю́дыяй, постлю́дыяю мн. постлю́дыямі |
| Месны у кім? у чым? |
постлю́дыі мн. постлю́дыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Каб не смяяліся ды не цешыліся, дык даўно б павесіліся.
— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.
postliudyja — беларуская лацінка
Слова постлюдыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік постлюдыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове постмадэрн + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› посткласіцы́зм (13)
(9) геро́льдыя ‹
› посткласі́чны (12)
(7) сарэ́дыя ‹
› постклімактэры́чны (17)
(10) інтэрлю́дыя ‹
› постмагматы́чны (14)
(8) прэлю́дыя ‹
› постмадэ́рн (10)
(6) ло́джыя ‹
› постмадэрні́зм (13)
(10) еўрало́джыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.