Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 пот, -у, Месны склон поце; мн. паты, -оў; мужчынскі род
  1. Празрыстая вадкасць, якая выдзяляецца асобымі падскурнымі залозамі. Васіль выціраў рукой твар, па якому, нібы гарошыны, даганялі адна другую кроплі поту. ← Алена Васілевіч. // Выдзяленне гэтай вадкасці. Працаваць да поту.
  2. размоўнае слова Вільготны налёт на паверхні прадметаў, які ўтвараецца ад сутыкнення іх з цёплым паветрам. Туманіліся пылам і потам агромністыя пішы вокан. ← Цішка Гартны.
  •••
  Абліцца (халодным, сцюдзёным) потам гл. абліцца.
  Да крывавага поту — да поўнага знясілення (працаваць, мучыцца і пад.).
  Да сёмага (дзесятага) поту — да поўнай знямогі, стомы.
  Заліцца потам гл. заліцца.
  Ліць пот гл. ліць.
  Потам і кроўю — з вялікімі намаганнямі, з вялікімі цяжкасцямі (здабываць, заваёўваць і пад.).
  Сагнаць сем патоў з каго гл. сагнаць.